ONA VA BOLA

G‘arb davlatlaridan birida istiqomat qiluvchi bola onasidan nafratlanar edi. U bilan birga yurishdan uyalar edi. Chunki uning bir ko‘zi yo‘q edi. Oilasini boqish uchun onasi u o‘qiydigan maktabda oshpazlik qilar edi. 

Kunlarning birida ona o’g’li o’qiydigan sinfga kiribdi. Bundan achchiqlangan bola o‘ylab o‘tirmasdan onasiga baqira ketibdi: “Nega mening sinfimga kirdingiz? Meni uyatdan o‘ldirdingiz-ku!” Shundan so‘ng onasi boshi egik holda chiqib ketdi-yu, o‘rtoqlari uning ustidan kula boshlashdi. Afsuski, “Nima bo‘lgandayam u sening onang” deydigan odam topilmadi. 

Bu holdan qattiq achchiqlangan bola uyga kelgach, onasiga yanada ko‘proq zahrini sochdi: “Mening sinfimga kirishga qanday haddingiz sig‘di. O‘rtoqlarim oldida meni bir pul qildingiz-ku!” Onasining javob gaplarini bola eshitmas, aslida, uning tuyg‘ulari bilan zarracha bo’lsin qiziqmas edi.  

Yillar o’tib, bola tinimsiz mehnati evaziga katta shahardagi o‘qishga ketdi. U yerda uylanib bola- chaqali bo‘libdi. Onasi esa bolasini sog‘inibdi. Qolaversa, nabiralarini ham hali ko‘rmagan edi. Shu sababli o‘sha katta shaharga o‘g‘lini izlab boribdi. Afsuski, o‘g‘lining uyiga kirish unga xursandchilik baxsh etmabdi. Nabiralari bir ko‘zi yo‘q ayolni ko‘rib qo‘rqib ketishibdi, yigit ham nega mening bolalarimni qo‘rqitasiz, nega mening uyimga ruxsatsiz keldingiz deb onasini haydab yuboribdi. Boyaqish ona uzr so‘ragan holda uydan chiqib ketibdi.  

Oradan yillar o‘tib, bola o‘z qishlog‘iga, sinfdoshlar yig‘ilishiga chaqirilibdi. Xotini va bolalarini uyga tashlab o‘zi qishlog‘iga boribdi. Oyoqlarini uyi tomon tortibdi. Yo’q, onasini sog‘inganidan emas, qiziqishmi, nimadir uni shunday qilishga undabdi. Uyiga borib qarasa, atrof odamlar bilan gavjum: onasining janozasi bo‘layotgan edi. O‘g‘lining kelganini eshitgan qo‘shni ayol unga onasi berib ketgan maktubni yetkazibdi. Maktubda shunday satrlar bitilgan edi:

 - Senga doimiy uyat manbayi bo‘lganimdan juda ham xafaman. Sinfdoshlaring yig‘ilishiga kelishingni eshitib juda ham sevindim, lekin seni ko‘rgani bora olmayman, balki seni boshqa ko‘ra olmasman ham. Bilasanmi, yoshligingda falokat sababli ko‘zingni yo‘qotgan eding. Shunda men bir ko‘zimni senga bergan edim. Dunyoni mening ko‘zlarim orqali ko‘rayotganingdan faxrlanaman… 

Onang

 
0 ta izoh

0 ta izoh

There are no comments